Kult
pieczara św. Hieronima w Betlejem
Wkrótce po śmierci Hieronima zaczęły powstawać żywoty mówiące o jego świętości i cudach. Oddawano mu honor w grocie w Betlejem, która jest ośrodkiem jego kultu do dziś. W VIII wieku Hieronim został ogłoszony jednym z czterech doktorów Kościoła. poniżej krańcowość XIII w. duchowni z bazyliki Santa Maria Maggiore w Rzymie ogłosili, że jego relikwie zostały przeniesione do ich kościoła, gdzie dawny czczone wraz z fragmentami żłóbka Chrystusa.
Istniały czwórka zakony katolickie, których patronem był św. Hieronim. w największym stopniu sławny z nich jest założony ok. 1350 roku hiszpański klasztor Pustelników św. Hieronima, którego zakonników zwano hieronimitami. Posiadali oni w Hiszpanii klasztory: Eskurial, Guadalupe i Yuste (miejsce śmierci cesarza Karola V), i w Portugalii Belém. poniżej krańcowość XV wieku powstały we Włoszech bractwa poniżej wezwaniem św. Hieronima, które zajmowały się działalnością charytatywną.
Oficjalne potwierdzenie kultu świętego Hieronima nastąpiło w 1747 roku (beatyfikacja przez papieża Benedykta XIV) oraz w 1767 roku (kanonizacja przez papieża Klemensa XIII).
Święty Hieronim jest patronem archeologów, archiwistów, biblistów, bibliotekarzy, bibliotek, uczniów, studentów i tłumaczy.
W Kościele prawosławnym wiara świętego Hieronima, obdarzonego tytułem "błogosławionego"[5], jest moc mniej rozpowszechniony.